Scholieren.com maakt gebruikt van cookies

Scholieren.com gebruikt cookies onder andere om de website te analyseren en te verbeteren, voor social media en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante advertenties te zien krijgt. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door op 'cookies zijn ok!' te drukken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op Scholieren.com. Meer weten over deze cookies, klik dan hier.

Cookie-instellingen wijzigen

Functioneel Noodzakelijk voor het functioneren van de website (vereist)
Statistieken Voor analyse doeleinden om de website te verbeteren (vereist)
Social media Voor het laten functioneren van like buttons
Advertenties Om bij te houden welke advertenties je al hebt gezien en hoe vaak

Dit is een oud artikel uit het archief van Scholieren.com, door omzettingen kan de lay-out er rommelig uit zien.
Artikelen van nu, vind je hier.

The Prodigy - The Experience

Door RogerV op 2002-01-21 22:15:00
Rave
Al jaren vind ik The Prodigy wel een aardige band. Toen ik zag dat hun eerste CD voor maar 19,95 te koop was twijfelde ik niet en kocht hem. Deze cd (hun debuut) is pure rave. Denk daarbij niet aan The Party Animals en ook niet aan Harde Gabber. Meer aan snelle electronishce muziek van de jaren 1991-1992. Platen als Energy Flash, (Joey Beltram), Pullover (Speedy J.), The Dominator (Human Resource), Anastasia (T99) en Out of Space (The Prodigy) zijn de grootste hits uit dit oude vergeten dancegenre.

Wie zijn The Prodigy
Je kent ze vast wel. Vooral de rare kop van Keith Flint. Toch is hij niet de leider. Het grote brein in Liam Howlett. Hij was in 1991 student in klassieke muziek. In zijn vrije tijd ging hij naar raves en freakte hij ook met muziek. Op een krakkemikkige synsthesizer maakte hij in 1991 de single Android. Het werd tot zijn verbazing een superclubhit door heel Europa. Hij besloot verder te gaan en meer singles kwamen. Intussen trad hij live op op raves. Hij nam zijn vrienden Keith Flint en Leeroy Thornhill aan als dansers en Keith Palmer (Maxim Reality) werd MC. Eind 1992 vercheen dit album dat een enorm succes werd. De single Out of Space liet de bom barsten. Maar rave verveelde Liam en hij ging meer over op Techno voor de opvolger Music for the Jilted Generation in 1994. Hiervan werd de anthem No Good een megahit. Op de derde CD werden beats nog bruter en woester. Omdat de mensenschuwe Liam moeilijkheden had met populariteit werd deze lang uitgesteld. Wel werden er een aantal singles met spraakmakende maar fraaie clips gemaakt. In de zomer van 1997 kwam Fat of the Land eindelijk uit. Hij sprong in 20 landen in een keer naar nummer 1 in de albumlijsten. The Prodigy was de populairste band. Liam had het er moeilijk mee. Na de tour besloten ze het rustig aan te doen. In 1999 kwam er wel de remixcd Dirtchamber Sessions. Maar begin 2000 stapte Leeroy uit de groep. De meeste mensen dachten dat het gedaan was met The Prodigy. Zeker toen Maxim in 2000 met zijn solo-cd kwam. Hiervan scoorde hij zelfs nog een hit met Skin van Skunk anansie. Leeroy bracht ook een solocd uit maar de flopte totaal. Toen kwam het goede nieuws dat de overige 3 leden weer aan nieuwe nummers werken en het werd bevestigd toen ze op Lowlands weer optraden. In 2002 moet Always Outnumbered Never Outgunned Uitkomen

De CD
Er staan twaalf nummers op de CD. Alle twaalf ravenummers. Maar The Prodigy heeft wel zijn eigen stijl. Het meest bekende nummer is Out of Space Eerst een piepend melodietje. Dan komt er een sample uit een reggeasong. Eerst gewoon traag. Dan komen ineens de synths erdoorheen en de energie borrelt naar je hoofd. Dan komen de beats er in en de zaal raakt los. Handen in de lucht en dansen maar. Dansbaar is de hele cd heel goed. Al is ie 10 jaar oud nog kan hij goed mee. Oke sommige geluiden klinken af en toe wat lullig maar dat hinder niet. De grote kracht is vooral dat het album heel erg melodieus is. Vooral nummers als Your Love, Wind It Up en Ruff in da Jungle hebben geniale melodieën waar maar weinig componisten op zullen komen. Toch lijke ze heel vanzelfsprekend. Door het goed gebruik van beats kun je gewoon niet stilzitten. Ook de rest mag er zijn. Weather Experience is rustiger maar denk niet dat 'chillen' in hun woordenboek staat. Het laat je geen moment met rust. Verder is het goed afwisselend en nergens saai, het vervalt niet in zinloos monotoon gebeuk. Ook de samples zijn fantastisch. Vooral Fire klinkt daardoor nogal grappig. Alles bij elkaar heel goed en wanneer een DJ hier de dansvloer niet aan de praat krijgt zal het hem nooit meer lukken. Pure energie.

Vergelijkbare CD's
Deze CD is vrij uniek. In 1992 brachten niet veel rave en technogroepen albums uit. Het meest dichtbij komt nog het debuut van Moby Moby dat ook zeer energiek klinkt. Verder is er ook Energique van Bizarre Inc. Deze is goed vergelijkbaar maar minder snel en heeft ook discoinvloeden. Beide CD's moeten met een beetje zoeken wel te vinden zijn.

Conclusie
Als je van goed dansen houd dan is dit wat je zoekt. Geen slappe hap maar ook geen goedkope stampmuziek ala Parla & Pardoux of The Klubbheads. Dit komt uit het brein van een groot talent. Twaalf waanzinnige dansnummers met snelle vette beats, zeer catchy maar toch meesterlijke melodieën, weirde samples en een snufje gezonde meligheid. Dit mag op geen enkel feest ontbreken.