Scholieren.com maakt gebruikt van cookies

Scholieren.com gebruikt cookies onder andere om de website te analyseren en te verbeteren, voor social media en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante advertenties te zien krijgt. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door op 'cookies zijn ok!' te drukken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op Scholieren.com. Meer weten over deze cookies, klik dan hier.

Cookie-instellingen wijzigen

Functioneel Noodzakelijk voor het functioneren van de website (vereist)
Statistieken Voor analyse doeleinden om de website te verbeteren (vereist)
Social media Voor het laten functioneren van like buttons
Advertenties Om bij te houden welke advertenties je al hebt gezien en hoe vaak

Dit is een oud artikel uit het archief van Scholieren.com, door omzettingen kan de lay-out er rommelig uit zien.
Artikelen van nu, vind je hier.

Train - Drops of Jupiter

Door maurice... op 2001-08-16 00:05:00
Train
"Een omhooggevallen Amerikaans bandje met een aardig hitje", "Slechte Pearl Jam-imitatie", "Ouwezakkenrock". Train krijgt het allemaal over zich heen gegooid. De band uit Oakland, California scoorde een hit met Drops of Jupiter en moet nu met het gelijknamige album laten blijken of het de critici van zich af kan werpen en uit kan stijgen boven het niveau van andere, gelijkwaardige Amerikaanse bandjes.

Parels van het buitenaardse?
Afgaande op de eerste paar nummers van het album is Train een leuke band, die doet vermoeden dat de gemiddelde leeftijd iets lager ligt dan in werkelijkheid (namelijk 35); het zijn leuke liedjes die onder het omvangrijke genre van 'melodieuze rock' geschaard kunnen worden. Hierin blinkt de single Drops of Jupiter toch echt uit.
Halverwege de CD wordt het 'Love & Peace'-gevoel toch iets te gortig ("Everybody needs some little respect / Everybody got to have somebody", uit het nummer Respect), maar dat kan de pret niet drukken. De laatste drie, vier nummers van de plaat heeft Train gebruikt om producer Brendon O'Brien (o.a. Pearl Jam, Stone Temple Pilots) een stempeltje te laten drukken op het geheel, met wat technische snufjes. Het laatste nummer Mississippi klinkt een beetje vreemd, met een bijna irritant gitaarloopje en wat blaasinstrumenten.

Conclusie
Drops of Jupiter is een leuke plaat, met elf op zichzelf staande liedjes die ieder hitpotentie hebben. En misschien ligt daar ook wel het probleem, want als we Train gaan afrekenen op originaliteit, dan scoren ze niet heel hoog. Het lijkt dus ook niet lang te gaan duren totdat Train terugvalt in de grote groep van Amerikaanse 'one-day-fly'-bandjes. Leuke plaat, maar meer ook niet.