Scholieren.com maakt gebruikt van cookies

Scholieren.com gebruikt cookies onder andere om de website te analyseren en te verbeteren, voor social media en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante advertenties te zien krijgt. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door op 'cookies zijn ok!' te drukken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op Scholieren.com. Meer weten over deze cookies, klik dan hier.

Cookie-instellingen wijzigen

Functioneel Noodzakelijk voor het functioneren van de website (vereist)
Statistieken Voor analyse doeleinden om de website te verbeteren (vereist)
Social media Voor het laten functioneren van like buttons
Advertenties Om bij te houden welke advertenties je al hebt gezien en hoe vaak

Dit is een oud artikel uit het archief van Scholieren.com, door omzettingen kan de lay-out er rommelig uit zien.
Artikelen van nu, vind je hier.

Legendary Shack Shakers - Believe

Door Gus op 2004-11-14 22:55:00
Boerenverstand
De Legendary Shack Shakers geloven vooral in zichzelf. In het dragen van je eigen last en verder niet zeuren. Nou ja, toch een beetje, want de blues moet je natuurlijk gewoon hard zingen als het tegenzit. Met die instelling maakten ze een knallende plaat viezigheid. Het voegt allemaal niet zoveel toe aan het genre, maar wie is er zo moedig dat te vertellen tegen de 'Shakers?

Band
Wat speelt er zich allemaal af in het diepe zuiden van Amerika? We weten het niet precies, maar het laatste wat we hoorde was dat The Legendary Shack Shakers weer op pad zijn. Kolonel J.D. Wilkes en z'n mannen maakten Believe, een plaat vol vieze plattelandsblues. Gitaren, banjo's en zelfs stukjes viool ("fiddle") staan op knetterend hard. Zwalkend en zwaaiend staat de kolonel zelf aan het roer. Hij zingt over treinen, sex, God en de Duivel. Vooral met die laatste hebben de jongens heel wat te stellen: "Where the devil is the Devil if you need him?!"

Plat goed
The 'Shakers spelen maar een half uurtje. In vijfendertig minuten laten ze de grimmigste kantjes van agrarisch Amerika tot leven komen. Piss and Vinegar zet de toon, County Of Graves is al niet veel opgewekter. En het lukt ze nog ook: de zware, electrische hillbilly-sound stampt dwars door alle bezwaren die we konden hebben heen. Bijvoorbeeld dat het allemaal niet nieuw meer is, of dat de nummers muzikaal weinig om het lijf hebben.

Conclusie
Rock (All My Life To Kill), blues (Agony Wagon) en een beetje ouderwetse western (Cussin' In Tongues) worden vermengd met bloed zweet en tranen. Het religieuze sausje van Believe nemen we op de koop toe. Omdat we diep van binnen allemaal cowboys zijn.